توصیههای پرستاری زیر به کاهش درد و رنج و بهبود کیفیت زندگی بیماران مبتلا به اماس کمک میکند.
- محیط زندگیتان بهتر است خنک باشد.
- وزن متعادلی داشته باشید.
- استرس و فشار روحی و جسمی نداشته باشید. همیشه امیدوار باشید، به خودتان بگویید من میتوانم اماس را از پای درآورم و من اماس را شکست میدهم. اماس ناتوانی نیست.
- استراحت کافی داشته باشید. خستگی یکی از علائم شایع در بیماری اماس است. استراحت کافی به کاهش خستگی کمک میکند.
- خواب مناسب داشته باشید: خواب فرآیندی طبیعی است که بطور منظم در هر بیست و چهار ساعت اتفاق میافتد و در حالت خواب انسان نسبت به اتفاقات اطراف خود ناآگاه است. بیخوابی یک علامت در بیماران اماس است که میتواند منجر به خستگی شدید در طول روز شود. بیخوابی ممکن است به دلیل اختلالات مثانه، اسپاسم عضلانی، افسردگی و فاکتورهای دیگری به وجود آید که باید بررسی شود. شناسایی فاکتورهای مستعد کندهی بیخوابی نقش مهمی در درمان و یا کاهش عوارض اماس خواهد داشت.
- در حمام از آب داغ استفاده نکنید و از سونا استفاده نکنید. وقتی خسته شدید کافیست به حالت درازکش در بیایید و استراحت کنید.
- ورزشهای کششی انجام دهید.
- مطالب مهم را یادداشت کنید تا به دلیل فراموشی دچار دردسر نشوید.
- از توالت فرنگی با جایگاه بلندتر استفاده کنید.
- برای جلوگیری از عفونت ادراری مایعات فراوان به اضافه ویتامینC استفاده کنید.
- مثانه خود را تمرین دهید تا ادرار را نگه دارد. هر دو ساعت یکبار مایعات بنوشید و هر 30 دقیقه خود را وادار کنید که به توالت بروید، با این کار عضلات مثانه به انقباض و انبساط عادت میکنند و این روش از احتباس یا بیاختیاری ادرار به میزان زیادی جلوگیری میکند.
- برای جلوگیری از دو بینی یا پتوز (افتادگی پلک) از عینکهای منشوری استفاده کنید.
- از کارهای روزانهتان لیست تهیه کنید و اولویتبندی کنید و صبحها که توان بیشتری دارید، کارهای مهمتر را انجام بدهید.
- دکوراسیون منزل را تغییر دهید، محیط را امن تر کنید و وسایل مورد نیاز خود را در دسترس قرار دهید.
- قانون فرانکل را رعایت کنید. فرانکل عقیده داشت همانطور که هنگام نوزادی خیلی کارها را برای اولین بار یاد گرفتیم باز هم میتوانیم با تلاش و تمرین و با استفاده از تواناییهای باقی مانده کارهای دیگری را یاد بگیریم.